Cerkak CAKRA MANGGILINGAN

-


  CAKRA MANGGILINGAN
(Dening : Dita Ayu Eka Saputri)

Sore iku, Surya mulih saka kantor banjur mampir ning warung pinggir dalan. Nalika nunggu pesenan, ana bocah cilik nawani dagangan.
            “Pak gorengan pak?”
            “Ora dhik, aku maeng wis pesen sega.”
            Banjur bocah mau ngalih nawani wong-wong ing sekitar warung. Surya nyawang bocah mau sing panggah ngalor ngidul nawani dagangane marang wong liya nanging panggah ditolak.
 Pesenane Surya wis teka, banjur dheweke mangan pesenane maeng. Sawise mangan, Surya ditekani bocah cilik mau maneh.
“Pak gorengan pak?”
“Ora dhik, aku wis warek.”
Banjur bocah mau ngalih maneh, lan Surya golek angkot gawe mulih ning omahe. Nalika Surya mulih, bocah cilik mau isih ngalor ngidul nawani dagangane. Kanthi sore dagangane bocah mau dereng entek.
Bocah mau mulih kira-kira jam limanan. Sadurunge mulih, bocah mau mampir menyang omahe bu Sari, yaiku ibu sing nduweni dagangan. Banjur dheweke salam lan salim marang bu Sari.
“Assalamu’alaikum buk.”
“Wa’alaikumsalam, kok jiktas bali ta Al?”
“Inggih buk, dagangane dereng telas.”
“Ya wis ora apa-apa, gek pira olehe?”
“Namung sakedhik buk, niki yatrane,” bocah mau banjur nyerahake dhuwit marang bu Sari.
“Iki bageyanmu Al, sesuk mulih sekolah mrenea maneh.”
“Inggih buk, matur suwun.”
Sawise kuwi bocah cilik mau mulih ning omahe dhewe.
“Assalamu’alaikum”
“Wa’alaikumsalam, ealah Ali ta?”
“Inggih buk. Buk niki yatra saking dagangan wau, panjenengan damel mundhut uwos.”
“Matur suwun ya le, iki dhuwit gawanen sangu sekolah sesuk.”
“Inggih, matur suwun”
Banjur dhuwit kuwi maeng ning Ali dilebokake menyang celengan. Sesuke sawise mulih sekolah Ali dagang gorengan maneh. Ndilalah Surya enek ning panggonane Ali dagang. Ali nawani Surya dagangane.
“Pak gorengan pak.”
“Ora dhik matur suwun.”
Surya banjur mampir ing warung pinggir dalan. Nalika Surya mangan, dheweke weruh Ali nawani dagangan marang ibu-ibu ing njaba warung.
“Buk gorengan buk.”
“Ora le, yoalah le awakmu ki sek cilik kok wes kerja wong tuwamu ki ing endi? Iki dhuwik gawenen sangu.”
“Nuhun sewu buk, kula dhateng mriki sanes dados pengemis, yatra niki mboten saged kula tampi.”
            Banjur Ali ngalih saka kana, dheweke nawani dagangan marang wong liya sing liwat utawa wong sing lagi santai sore iku. Sawise Surya mangan banjur dheweke nekani Ali.
            “Dhik, gorengane isik?”
            “Taksih pak,wonten tempe goreng, tahu isi, lan ote-ote. Panjenengan badhe mundhut napa?”
            “Tempe goreng lan tahu isine Rp.3000,00 dhik.”
            “Inggih pak sakedap.”
            Nalika Ali njupuk gorengan gawe Surya, Surya takon marang Ali.
            “Dhik, aku maeng weruh enek ibu-ibu menehi dhuwik ning awakmu, nyapo kok ora koktampa.”
            “Lha ibu niku menehi yatra dhateng kula sanes damel mundhut dagangan kula, nggih mboten kula tampi.”
            “Kena apa dhik.”
            “Kula dagang damel pados rezeki kang halal, kang yatranipun saged mbiyantu ibuk. Yen kula tampi, sami mawon kula dados pengemis.”
            “Awakmu ki isih cilik kok wis mikir golek dhuwit, apa ora sekolah?”
            “Inggih sekolah pak, niki kula nyambi. Nanging kula nggih tetep ngutamakake sekolah, amargi kula kagungan cita-cita kang ageng, dados damel mujudake cita-cita niku kula mempeng sinau lan nyambut damel.”
            “Isih cilik omonganmu kokdhuwur yoan.”
            “Inggih pak, niki gorengane.”
            17 taun sawise kuwi Surya wis dadi Manager ing kantore. Esuk iku dheweke enek rapat karo dhirektur restaurant sing terkenal isih enom nanging sukses. Dheweke rapat ing panggonane dhirektur mau amarga dhirektur iku repot. Banjur iku rapat diwiwiti, dhirektur restaurant teka, nalika dhirektur iku miwiti rapat Surya kaget banget, Surya kenal karo dhirektur iku. Amarga iku sawise rapat Surya nekani dhirektur iku.
            “Nuhun sewu pak.”
            “Inggih pak, wonten punapa pak.”
            “Kula badhe ndherek tangklet, sampeyan punapa ngertos kula?”
            “Sinten nggih?”
            “Kula riyin nate panggih panjenengan. Panjenengan punapa nate sadeyan gorengan?”
            “Inggih pak, panjenengan ngertos saking pundi?”
            “Kula nate tumbas sadeyane panjenengan lajeng kula kagum kaliyan pituture panjenengan nalika riyin kula kaliyan panjenengan panggih. Bibar niku kula semangat nyambut gawe ngantos kula dadi Manager kantor.”
            “Mila ta pak?”
            “Inggih pak, kula nggih mboten ngira menawi panjenengan nggih sukses sakniki.”
            “Alhamdulillah menawi omonganku saged dados motivasi kagem panjenengan.”






Jeneng             : Dita Ayu Eka Saputri
Alamat            : Rt.31 Rw.09 Ds.Ngadisuko Kec.Durenan Kab.Trenggalek
Telp.                : 085731700412
E-mail              : ditaa68AES@gmail.com
Sekolah           : SMA Negeri 1 Durenan
Tataran            : XII IPA 2 urut kaping 08


Komentar

Posting Komentar

Postingan populer dari blog ini

Cerkak GANDANE TEMPE BOSOK

-
Gambar
GANDANE TEMPE BOSOK (Dening Laily Amelia Hidayah) Bocah Kawit cilik,kawit bayi cedhek karo aku ,aku sing ngopeni ,nyandi-nyandi tansah kelet karo awakku .Yaiku Arun bocah lanang umur sangang taun kang tumekan saiki wis tak anggep dulur dhewe ,semono uga kulawargane Arun wis nganggep kulawargaku tangga rasa dulur. SDN Bumi Asri yaiku salah sijine sekolahan ing desaku . Dheweke sekolah menyang kono ,padha kaya adhikku ipe ,Adit ,bocah umur 6 taun ,anakke mbakku kang omahe ora adoh saka omahku.Saben dina ,Arun arep budhal sekolah mampir menyang omahe mbakku minangka marani Adit budhal sekolah bareng-bareng . “Le...tole..ibuk mengko ora sekolah ,sampeyan bareng Mas Arun ya?” Pitakone Mbak Alim menyang Adit. “Enggeh buk!niki kula tasik madosi sepatu!” Jawabe karo mbingungi ngalor ngidul nggoleki sepatu. “Iya le...gek ndang budhal selak kasep ,kae Mas Arun wis ngenteni ning ngarepan .” Kandhane Mbak Alim karo umbah-umbah ning mburi omah . “Buk tole budhal sekolah .Assalamu...
Baca selengkapnya

Cerkak FILM

-
Gambar
FILM (Dening Isma Nafi’ah) Ana bocah telu kang lungguh ing kelas 12 SMAN 1 Perwari. Bocah telu iku jenenge Hito, Ihsan, lan Sulton. Hito yaiku anggota kelompok basket ing sekolahane. Ihsan yaiku anggota kelompok film sekolah. Sulton yaiku murid kang melu dadi anggota anak jalanan. Esuk iku ing sekolahan Ihsan ngajak Hito lan Sulton supaya melu nggawe film sekolah. Hito lan Sulton setuju wae. “Filme ngenani apa?” Takone Hito. “Aku durung nemu temane apa!” Jawabe Ihsan. “Sesuk wae lek mbahas, iki mau aku isih ana urusan.” Ujare Sulton. “Iya.” Jawabe Ihsan lan Hito. Sesuke bocah telu iku ngumpul ing perpustakaan sekolah kanggo ngrencanake perkara apa sing arep digawe film. Ngangge semangat kang gedhe Ihsan nglekasi omong ngenani angen-angen nggawe film. Sulton sing ora semangat ditegur karo Hito lan Ihsan. “Nyapa awakmu katon sedih” takone Ihsan. “Ora nyapa-nyapa, yen nganggo film sasi iki aku ora bisa...
Baca selengkapnya

Cerkak MURUNG PEPINGINAN

-
Gambar
MURUNG PEPINGINAN (Dening Sofi Dwi Sanita)             Amir salah siji bocah SMA ing Trenggalek, saiki Amir kelas 12. Amir kalebu ing SMA sing anaTrenggalek lewat jalur   prestasi. Amir iku bocah sing pinter ing bidang olahraga yaiku voli.   “Huh jan serem tenan iki maeng maine” Ujare Amir sawise latihan voli. Amir seneng yen wis lagi nyekel bal voli kayata perkara sing ana pikiran bisa ilang. Amir kawit cilik wis demen voli, kawit SD dheweke wis bisa melu lomba-lomba antar SD ing desane nganti lomba ing tingkat kabupaten.             “Mir Amir, mrenea sedilutwae le” Suarane ibuke Amir saka pawon.             “Wonten punapa buk, kula taksih leren buk, nembe latihan voli” Ujare Amir saka kamar sinambi rebahan ing kasur saking kesele dheweke latihan voli dina iku.     ...
Baca selengkapnya