Cerkak KANCA SEJATI

KANCA SEJATI

(Dening : Riska Fitri Fahrani)

Ing dina Sabtu Sarin lan Pipit dolan bareng menyang waduk. Sarin karo Pipit wis kekancan kawit SD. Bocah 2 iki wis kaya uler karo anthung. Wis ora kena dipisah.

 Omahe Sarin lan Pipit sekitar 6 km, nanging Sarin tetep semangat dolan menyang omahe Pipit, masiya numpak sepedah sing wis tuwa nek e mbah kakunge Sarin. Sarin tresna banget marang Pipit, semana uga Pipit.

Ing sawijining dina Bapake Pipit tiba kecelakaan menyang dalan, sikile kudu diamputasi, nanging kulawargane Pipit durung bisa nggawa menyang Rumah Sakit amarga ora nduwe dhuwit.

 Saben sore Sarin mesti dolan menyang omahe Pipit karo nggawa masakan sing di masakne ibuke Sarin.

"Assalamu'alaikum Pit, iki aku diutus Ibuk marengne masakane Ibuk gawe Bapakmu" ucape Sarin marang Pipit ing ngarep omahe Pipit.

"Wa'alaikumsalam Rin, iya matur suwun engko tak paringne Bapak, aku arep njaluk tulung marang awakmu, awakmu kan anake Pak Lurah tur sugih pisan, aku arep nyilih dhuwit kanggo nambakne Bapak" Pipit nyuwun tulung marang Sarin.

"Haduh sepurane Pit, aku ora nduwe dhuwit, aku ya ora wani nyuwun Bapak, merga isuk mau Bapak lagek mbayari uwong sing kerja ning sawah, terus Bapak ngomong ning Ibuk lek dhuwite uwis entek " Sarin ora bisa nuruti penjalukane Pipit

 "Youwis awakmu saiki uduk kancaku eneh, ngalia saka omahku"  jawabe Pipit karo ekspresi nesu,pegel lan anyel.

Sarin kaget karo nangis, ning dalan Sarin kepikiran terus karo omongane Pipit mau.

Sarin ora bisa nulung apa-apa, amarga kulawarga ne lagi kesusahan, sakwise peristiwa kuwi Sarin bolak-balik dolan menyang omahe Pipit, Pipit mesti ora ana ning omah.

 Sawijining dina Sarin bali saka omahe Pipit karo donga supaya bisa ketemu maneh karo Pipit.

 "Pipit aku kangen karo awakmu, mbendina aku menyang omahmu, nanging awakmu ora tau enek" batine Sarin karo mbrebes mili.

Sesuke Sarin papasan karo karo Pipit,

"hee... saiki awakmu uduk kancaku eneh, kilo kancaku sing saiki luwih saka awakmu, dek. e gelem ngewangi aku kanggo mbayari bapakku ning Rumah Sakit, dheweke ya isa mbantu aku sing lagi kesusahan, ora kayak awakmu. Lita ya anakke wong sugih sing ndak mlecing kayak awkmu" Pipit ngenalne kanca anyare marang Sarin.

Sarin mung isa nangis sesenggukan banjur mlayu mulih.

Ning kamare Sarin mung bisa nangis karo nyawang foto barenge karo Pipit,,Sarin tresna banget marang Pipit.

 Nanging saiki kahanane wis beda, Pipit wis nduweni kanca sing luwih timbang Sarin. Sarin ndak nyangka lek muk perkara dhuwit persahabatane karo Pipit sing wis kawit cilik bubrah.

Wis seminggu Sarin ora cetukan karo Pipit, dheweke  kangen banget karo Pipit.

 "Pit kapan adewe isa dolan bareng, sepedahan bareng ning sawah eneh, ngguyu bareng, lan marem bareng eneh" Sarin nglamun ing ngarep omah karo mbatin.

 Lamune Sarin bubrah pas dheweke nyawang pipit karo Lita sepedahan bareng liwat ngarep omahe. " Pipittt... pipit aku melu ya" Sarin mbengok-mbengok supaya Pipit gelem ngejak cahe sepedahan bareng.

Nanging Pipit blas ora ngganceng, nyauri ae ora. Ning kene Sarin mbrebes mili eneh dek. e saya ngrasa salah ora bisa mbantu Pipit.

Ing dina Minggu Sarin mesti ngenteni Pipit liwat ngarep omahe sepedahan bareng karo Lita. Nanging wis ana 2 minggu iki bocah 2 kuwi ora ketara liwat ning ngarep omahe Sarin.

Sarin bingung karo kuwatir. "Enek apa ya karo Pipit kok suwi ndak sepedahan bareng karo Lita liwat ngarep omahku eneh"

Ning sekolahan Sarin ya ora tau cetukan Pipit karo Lita. Sarin marani ning omahe Pipit ya ora tau cetukan Pipit

. Ing sawijining dina tanggane Sarin, ngomongi lek kulawargane Pipit pindah omah. Sarin kaget lan syok. Sarin bingung piye eneh carane dheweke  bisa cetukan eneh karo Pipit.

Jarak 2 minggu saka kabar yen Pipit pindah omah, Sarin oleh kabar lek Pipit kecelakaan lan ora bisa mlaku, Pipit ana ing Rumah Sakit sing jarake ora adoh saka desane Sarin, Sarin banjur menyang rumah sakit pengen nemoni sahabate sing lagi kecelakaan.

"Pipit ya Alloh pit geneya kok nganti kecelakaan kayak ngene pit"

Sarin ora bisa nahan tangise. Pipit ya ora bisa nahan tangise dek. e lagek sadar yen kanca sejatine iku Sarin.

 "Sarin, aku wis salah gede banget karo awakmu’ ucape Pipit karo mbrebes mili.

“Endak kok Pit, endak “ Sarin nenangne Pipit.

 “Aku wis mbuwang sahabat sejati kayak awakmu. Lita ora kaya sing tak pikir selama iki

                “nyapa Pit, enek apa ? pitakon e Sarin.

 "Lita ora tulus kancanan karo aku, Lita mung manfaatne kepinteranku gawe ngewangi tugas tugas sekolahe. Lita ora peduki saiki keadaanku piye, bahkan dek. e wis ngilang ora ngabari aku pacak dek. e lulus sekolah oleh peringkat apik, Lita wis mbuwang aku rin, aku wis salah selama iki" tangise Pipit pecah ing ruangan cilik ning Rumah Sakit.

                Selama iki ora kaya sing di pikirne Pipit, sahabat sing menurute segala-galane sing selalu di banggakne jebule mung manfaatne Pipit. Pipit ngrasa salah gedhe banget marang sahabate sing paling trena ning deweke, yaiku Sarin.

 Sarin sing tresna banget marang Pipit, banjur ngrangkul PiPit lan ngusap eluhe. "iyo Pit endak papa adewe tetep kanca sejati kan?..." takon Sarin marang Pipit.

 "Iya Rin awkamu kanca sejatiku sing selalu tresna marang aku" Akhire bocah 2 kuwi sing sahabatan kawit cilik akhire isa mbalik kayak semula eneh, ngguyu bareng eneh.

Alhamdulillah bocah 2 iku bisa nyatu meneh kaya semula ,kekancan iku ora mandang bandha, ora mandang rupa, yen kanca sejati iku mesti ana nalika kita susah, seneng, lan peduli marang kahanan kita, ora perduli dek.e pernah nduwe salah marang kita, yen kanca sejati bakal tetep nyatu bebarengan amarga rasa sayang sing gedhe.

Jeneng             : Riska Fitri fahrani

Alamat             : rt.22 rw11.. Desa Bendorejo, Kecamatan Pogalan, Kabupaten Trenggalek

Telepon            : 087759210508

Email               : fahraniriska@gmail.com

Sekolah            : SMA Negeri1 Durenan

Tataran            : XII IPA 2, Urut Kaping 30