PITUTURE SIMBOK

-


       PITUTURE SIMBOK

            Ing ngarep latar Aris lagi ngumbah sepedahe, kabeh diresiki ora ana sing kliwatan. Sela-selaning ruji uga ora keri. Tangan tengene nyekel selang kanggo nggrujuki sepedahe kanthi banyune ngembong ing latar kaya kebanjiran. Sawise disiram banjur Aris ngosoki nganggo suwekan gombal amoh. Aris mesam-mesem nyawang sepedahe amarga ketara resik kaya sepedah anyar. ”resik tenan iki…!”
“Uwis jam enem Ris, ndang adus gik mangkat sekolah.”                                                                                                                                
 “Inggih mbok……, iki wis arep budhal adus”
“Ris iki sarapane karo sangune, dhuwite mung  3.000”
Simboke ngalih karo ubet-ubet naleni  gedhang sing arep digowo ning pasar.
“Inggih mbok ati-ati ning dalan…..”
Sawise kuwi simboke budhal karo nggendhong dagangane. Ora let suwi Aris budhal sekolah numpak sepedahe.
            Kring…….kring…..kring……! swara bel sekolah tandha mlebu wis muni. Swarane  bel banter banget nganti ngeget-ngegeti. Nanging akeh siswa sing krungu bel mlebu panggah ing njaba kelas. Nalika bocah sing wis mlebu kelas, ing njero isih padha jagongan lan rame dhewe. Bocah-bocah banjur padha meneng lan anteng nalika Bu Rina tumuju ing kelas.
“Sugeng enjing para siswa…….”
“Sugeng enjing Bu…….”
“Ayo dibukak bukune, teka kaca pira diingi?”
“Teka kaca 33 Bu……….”
 Wulangane banjur diwiwiti, para siswa padha nggatekake piwulange.
“Oh iya, sapa sing ora mlebu dina iki?”
“Aris Bu, sampun gangsal dinten mboten mlebet lan mboten wonten katrangane.”
“Ya wis mengko tak rembukan karo BK, lan aku engko arek nyoba ning omahe Aris.”
            Langit mendhung, swara gludhuk gembleger. Swasana ing pasar katon sepi, wong-wong sing dodolan ing pasar padha wis mulih kabeh amarga arek udan. Ora suwi ngono udan deres. Simboke Aris ngiyup ing plataran njaba pasar. Dodolane mung payu gangsal lirang olehe dhuwit mung 15.000, biyasane olehe dhuwit lek payu akeh sedina nganti 30.000. Nanging simboke Aris panggah bersyukur marang Gusti Allah amarga taksih diparingi rejeki. Sakwise mari udan simboke Aris banjur mulih.
            Kring…..kring……., swara bel mulih sekolah muni. Bu Rina budhal menyang omahe Aris. Ing dalan Bu Rina mampir ing toko sembako kanggo tuku beras.
“Buk, kula tumbas beras 5 kilo nggih lan langsung dikirim mawon dhateng nggriyanipun kula.”
“Iinggih bu…, mangke kula kirim dhateng griyane panjenengan.”
Banjur salah siji pegawaine metu saka gudang karo nyunggi beras. Bu Rina nyawang sing nyunggi beras. Ora ngiro jebule malah Aris muride.
“Lho, Aris….,nyapo awakmu kok malah ning kene?”
 Sak durunge Aris mangsuli pitakone, Bu Rina ngejak Aris lungguh ing kursi sandhing toko. Aris nyritakake larah-larahe nyapo dheweke ora mlebu sekolah. Sakwise Aris nyritakake, Bu Rina paring pitakonan marang Aris.
“Dadine simbokmu ngertine yen awakmu budhal sekolah sabendina, dudu bolos sekolah gik malah kerja ning kene?
“Inggih Bu…….,sakjane kula gela banget ngapusi simbok nanging kula nglakoni niki kanggo simbok.”
Aris ora kepingin yen simboke susah amarga nyambut gawe dhewe. Banjur Bu Rina ngejak Aris mulih ning omahe amarga Bu Rina arep nemoni simboke Aris.
            Teka ngomah simboke Aris wis mulih saka pasar.
“Asssalamualaikum……….”
“Waalaikumsalam…”
 “Lho, Bu Rina…,mangga mlebet Bu….”
Banjur Bu Rina lan Aris mlebu ngomah.
“Menawi wonten napa Bu, kok dhateng mriki ?”
“Mekaten, Aris sampun gangsal dinten mboten mlebet sekolah tanpa katrangan. Kamangka setunggal minggu malih sampun UAS, menawi yen mboten mlebet terus tanpa katrangan bisa-bisa Aris mboten munggah kelas 3. Menika rak mrihatosaken, mila kula aturi rawuh mriki supaya mangertosi kadadosan menika. Kula sakderengipun mriki, kula mundhut beras teng tokonipun Bu Tantri. Jebule sing mundhutne beras saka gudhange Aris Bu….,niku sebabe Aris mboten mlebet sekolah amargi criyose kepingin mbiyantu simboke kerja lan Aris ora kepingin simboke susah nggolek dhuwit dhewe sawise ditinggal bapake seda.”
“Ngapunten Bu, kula mboten sumerep menawi Aris ngaten menika. Kula ngertose yen Aris mlebet sekolah mbendinten mboten malah kerja ing toko beras.”
Ing njaba mendhung ireng wis pada mlumpuk. Ora suwi ngono grimis. Banjur bu Rina nyuwun pamit marang simboke Aris.
“Ngaten mawon nggih Bu, kula nyuwun pamit amargi badhe jawah.
“Nggih Bu Rina,matur suwun….”
“Sami-sami,assalamualaikum…..”
“Waalaikumsalam……”
Bu Rina mulih saka omahe Aris karo payungan amarga grimise saya deres.
            Aris mlaku nyedeki simboke sing lungguh ana kursi ruang tamu. Aris sungkem nyuwun pangapura marang simbo ke amarga dheweke ngapusi. Banjur simboke Aris, ngongkon Aris lungguh ing sandhinge lan simboke maringi pitutur Aris.
“Le……aja nganti awakmu bolos sekolah maneh tugasmu dadi pelajar yaiku sinau sing sregep. Aja mikir nggolek kerja dhisek. Simbok ngerti yen awakmu kepingin ngewangi simbok nanging  ora ngene carane. Awakmu bisa ngewangi simbok yen awakmu nduwe waktu nganggur sawise mulih sekolah”.
“Nggih mbok, Aris kliru amarga ngapusi simbok lan bolos sekolah. Sawise ditinggal bapak Aris ora tega nyawang simbok nyambut gawe dhewe. Nanging Aris janji mbok yen Aris ora bakal bolos sekolah maneh.”
“Iya le….muga-muga awakmu bisa dadi uwong sing sukses lan bisa ngangkat derajate simbokmu.” ora krasa luhe simboke Aris mili dleweran ning pipine.

“Amin………….”
            Sesuk isuke, Aris budhal  sekolah karo kanca-kancane. Dheweke ora lali karo janjine marang simboke yen kudu sinau sing sregep. Ora krasa uwis 2 tahun kalampah. Aris lulus saka SMA lan oleh beasiswa nerusne kuliyah. Simboke Aris remen banget lan bombong atine amarga bisa dadi wong tuwa sing kasil nggalmularsa anake nganti dadi sarjana lan nduweni pekerjaan sing mapan.
Jeneng             : Amalia Krisnaning
Alamat            : RT.01/ RW.01,Ds.Siyotobagus,kec.Besuki,kab.Tulungagung
Telepon           : 085645312687
Email               : Harapan437@gmail.com
Sekolah           : SMAN 1 DURENAN TRENGGALEK
Tataran            : XII-IPA 2 / Urut kaping 04




Komentar

Posting Komentar

Postingan populer dari blog ini

Cerkak GANDANE TEMPE BOSOK

-
Gambar
GANDANE TEMPE BOSOK (Dening Laily Amelia Hidayah) Bocah Kawit cilik,kawit bayi cedhek karo aku ,aku sing ngopeni ,nyandi-nyandi tansah kelet karo awakku .Yaiku Arun bocah lanang umur sangang taun kang tumekan saiki wis tak anggep dulur dhewe ,semono uga kulawargane Arun wis nganggep kulawargaku tangga rasa dulur. SDN Bumi Asri yaiku salah sijine sekolahan ing desaku . Dheweke sekolah menyang kono ,padha kaya adhikku ipe ,Adit ,bocah umur 6 taun ,anakke mbakku kang omahe ora adoh saka omahku.Saben dina ,Arun arep budhal sekolah mampir menyang omahe mbakku minangka marani Adit budhal sekolah bareng-bareng . “Le...tole..ibuk mengko ora sekolah ,sampeyan bareng Mas Arun ya?” Pitakone Mbak Alim menyang Adit. “Enggeh buk!niki kula tasik madosi sepatu!” Jawabe karo mbingungi ngalor ngidul nggoleki sepatu. “Iya le...gek ndang budhal selak kasep ,kae Mas Arun wis ngenteni ning ngarepan .” Kandhane Mbak Alim karo umbah-umbah ning mburi omah . “Buk tole budhal sekolah .Assalamu...
Baca selengkapnya

Cerkak FILM

-
Gambar
FILM (Dening Isma Nafi’ah) Ana bocah telu kang lungguh ing kelas 12 SMAN 1 Perwari. Bocah telu iku jenenge Hito, Ihsan, lan Sulton. Hito yaiku anggota kelompok basket ing sekolahane. Ihsan yaiku anggota kelompok film sekolah. Sulton yaiku murid kang melu dadi anggota anak jalanan. Esuk iku ing sekolahan Ihsan ngajak Hito lan Sulton supaya melu nggawe film sekolah. Hito lan Sulton setuju wae. “Filme ngenani apa?” Takone Hito. “Aku durung nemu temane apa!” Jawabe Ihsan. “Sesuk wae lek mbahas, iki mau aku isih ana urusan.” Ujare Sulton. “Iya.” Jawabe Ihsan lan Hito. Sesuke bocah telu iku ngumpul ing perpustakaan sekolah kanggo ngrencanake perkara apa sing arep digawe film. Ngangge semangat kang gedhe Ihsan nglekasi omong ngenani angen-angen nggawe film. Sulton sing ora semangat ditegur karo Hito lan Ihsan. “Nyapa awakmu katon sedih” takone Ihsan. “Ora nyapa-nyapa, yen nganggo film sasi iki aku ora bisa...
Baca selengkapnya

Cerkak MURUNG PEPINGINAN

-
Gambar
MURUNG PEPINGINAN (Dening Sofi Dwi Sanita)             Amir salah siji bocah SMA ing Trenggalek, saiki Amir kelas 12. Amir kalebu ing SMA sing anaTrenggalek lewat jalur   prestasi. Amir iku bocah sing pinter ing bidang olahraga yaiku voli.   “Huh jan serem tenan iki maeng maine” Ujare Amir sawise latihan voli. Amir seneng yen wis lagi nyekel bal voli kayata perkara sing ana pikiran bisa ilang. Amir kawit cilik wis demen voli, kawit SD dheweke wis bisa melu lomba-lomba antar SD ing desane nganti lomba ing tingkat kabupaten.             “Mir Amir, mrenea sedilutwae le” Suarane ibuke Amir saka pawon.             “Wonten punapa buk, kula taksih leren buk, nembe latihan voli” Ujare Amir saka kamar sinambi rebahan ing kasur saking kesele dheweke latihan voli dina iku.     ...
Baca selengkapnya