Cerkak PIWALERE WONG TUWA

-



PIWALERE WONG TUWA
(dening Febrilia Dwi Nurita) 
 

Awan iku srengenge ora katon ing langit, saengga ndadekake swasana pêtêng dhedhet. Pancen iki wis mlebu usum udan. Saben isuk wis katon grimis. Malah bisa wae kadhang udane sedina sewengi ora leren – leren. Pranyata petenging jagad uga njalari peteng ing sajroning atine Rina.
Kabeh mau amarga dheweke sektas wae ditimbali ing ruwang B.K, sawise kêrêp ora mlebu sekolah lan nunggak SPP pirang – pirang sasi. Dheweke bingung arep matur piye marang ibune, kamangka sesok wong tuwane diaturi rawuh ing sekolahan.
“Pelajaran hari ini telah selesai, sampai jumpa esok pagi dengan semangat belajar baru”. Bel tandha pelajaran wis rampung, sektas wae keprungu. Para siswa padha age – age nglebokake piranti tulis ing njero tas, banjur padha metu saka ruwang kelas kanthi jejel riyel. Ora kejaba Rina, dheweke uga nglebokake buku ing njero tas banjur siyap – siyap mulih. Dumadakan kanca saklase Rani ngampiri.
“Rin,bubar sekolah iki mengko bisa klompokan saperlu ngrembug tugas Basa Jawa?”
“Alah ora isa aku ana acara. ” Rina mangsuli kanthi cekak.
“Howalah, Rin sakjane kowe kuwi ana acara apa lo saben diajak klompokan mesthi wae akeh alesane. ” Saurane Diana sing ora let suwi nyedhaki Rina.
“Ya wis lek sliramu ora bisa, ora apa – apa kamangka iki tugas klompok, mesthi wae mengko sliramu ora bakal oleh biji. ” Rani nengahi.
Dibelani kaya mangkono mau Rina malah ngandelake kuping lan nggloyor metu saka kelas sakepenake dhewe.
*********                
“Buk, aku mulih. ” Semaure Rina nalika mlebu ing njero ngomah.
“Oalah awakmu wis mulih ta? ” Saure ibune Rina
“Buk, iki mau ana surat saka sekolahan, sesuk diaturi kon menyang sekolahan. ”
“Ana apa ta, Ndhuk? ”
“Alah embuh, Buk ora eruh aku. ” Saure Rina kanthi kasar.
Sawise menehake surat kuwi mau dheweke mlebu menyang kamar.
Dumadakan keprungu montor mandheg. Ibune Rina age – age metu.
“Ana apa ta, Le?”
“Rinane wonten? ” Pitakone bocah lanang mau.
“Oh, ana kae bocahe ing kamar. Sampeyan kancane Rina, ta? ” Pitakone ibune Rina.
“Inggih. ”
Sejatine ibune Rin rada kuwatir, nanging iya kepriye maneh, bocah saben dikandhani mesthi ngandelake kuping. Apamaneh bapake Rina lunga, lan ing ngomah amung Rina lan ibune. Coba yen ana bapake, mesthi wae Rina ora bakal wani nakal kaya mangkene. Mangkono batine ibune Rina. Ora let suwe Rina wis metu saka kamar lan wis macak.
”Buk, aku arep metu. ”saurane Rina
“Arep menyang ngendi? Banjur balimu jam pira? ”
Tanpa nyauri pitakonane ibune dheweke nggloyor ngampiri kancane lan ninggalake ibune. Ibune amung bisa ngelus dhadha.
Ing ngomah ibune wis entek atine amarga Rina ora mulih -  mulih. Padahal Rina budhal dolan awan mau, lha gene wis bengi kaya ngenekok durung mulih. Dumadakan keprungu swarane mobil mandheg ing ngarep omah.
“Assalamualaikum. ”
Katon ana polisi loro ngampiri ibune Rina.
“Walaikum salam. Ana apa ta, Pak kok kersa rawuh mriki? ”Semaure ibune Rina kanthi kuwatir.
“Ngeten, Bu. Kalawau sonten putranipun panjenengan ngalami kecelakaan. Larenipun sakmenika taksih wonten rumah sakit. Panjenengan dipunaturi rawuh wonten kantor polisi. ”
Keprungu kabar kaya mangkono, ibune Rina wis entek atine. Banjur age – age budhal menyang kantor polisi bareng Pak Polisi. Sawise teka ing kantor polisi, ibune Rina ngurusi  thethek mbengek ngenani putrine. Sawise rampung urusane ing kantor polisi, ibune langsung tumuju ing rumah sakit. Teka ing rumah sakit ibune banjur nggoleki kamare Rina.   
“Ndhuk, sampeyan ora apa – apa? ”
“I..ya, aku ora geneya – geneya. ”Semaure Rina kanthi lirih.
Dumadakan ana wong lanang mlebu ing ruwangan.
“Rina, geneya kowe bisa kaya mangkene? ”
Wong lanang mau ora iya bapake Rina, sing nembe wae kondur sore mau, sawise mirenng kabar yen Rina ngalami kecelakaan.
Watara telung dina Rina dirawat ing rumah sakit. Bapak lan ibune tansah ngrawat lan nunggoni kanthi kanthi welas lan asih. Weruh kaya mangkono mau, Rina banjur kembeng mrebes mili. Dheweke ngrasa kadosan marang bapak lan ibune sing wis asih tresna marang slirane.
“Buk, Pak aku nyuwun ngapura yen aku kêrêp gawe cuwa lan kuwatir panjenengan.”
“Iya, Ndhuk. Aku wis ngapura kabeh kenakalanmu, nanging aja pindha – pindha kok baleni maneh. ” Pituture ibune. 
“Uga, Rin awakmu aja nggampangake pituture wong tuwa. Kadadeyan iki mau bisa aweh piwulang marang awakmu yen piwalere wong tuwa iku mesthi wae kanggo kabecikanmu. ” Sambunge bapakke.


BIODATA PANYERAT



Jeneng                         :   Febrilia Dwi Nurita
Alamat                         : RT. 13 RW. 03 Ds. Pandean, Kec. Durenan, Kab. Trenggalek
No. Hp (WA)              :   085 784 195 193
Email                           :   newrita23@gmail.com
Sekolah                       :   SMAN 1 Durenan
Tataran/urut kaping      :   XII-IPA 2/ 09

Komentar

Posting Komentar

Postingan populer dari blog ini

Cerkak GANDANE TEMPE BOSOK

-
Gambar
GANDANE TEMPE BOSOK (Dening Laily Amelia Hidayah) Bocah Kawit cilik,kawit bayi cedhek karo aku ,aku sing ngopeni ,nyandi-nyandi tansah kelet karo awakku .Yaiku Arun bocah lanang umur sangang taun kang tumekan saiki wis tak anggep dulur dhewe ,semono uga kulawargane Arun wis nganggep kulawargaku tangga rasa dulur. SDN Bumi Asri yaiku salah sijine sekolahan ing desaku . Dheweke sekolah menyang kono ,padha kaya adhikku ipe ,Adit ,bocah umur 6 taun ,anakke mbakku kang omahe ora adoh saka omahku.Saben dina ,Arun arep budhal sekolah mampir menyang omahe mbakku minangka marani Adit budhal sekolah bareng-bareng . “Le...tole..ibuk mengko ora sekolah ,sampeyan bareng Mas Arun ya?” Pitakone Mbak Alim menyang Adit. “Enggeh buk!niki kula tasik madosi sepatu!” Jawabe karo mbingungi ngalor ngidul nggoleki sepatu. “Iya le...gek ndang budhal selak kasep ,kae Mas Arun wis ngenteni ning ngarepan .” Kandhane Mbak Alim karo umbah-umbah ning mburi omah . “Buk tole budhal sekolah .Assalamu...
Baca selengkapnya

Cerkak FILM

-
Gambar
FILM (Dening Isma Nafi’ah) Ana bocah telu kang lungguh ing kelas 12 SMAN 1 Perwari. Bocah telu iku jenenge Hito, Ihsan, lan Sulton. Hito yaiku anggota kelompok basket ing sekolahane. Ihsan yaiku anggota kelompok film sekolah. Sulton yaiku murid kang melu dadi anggota anak jalanan. Esuk iku ing sekolahan Ihsan ngajak Hito lan Sulton supaya melu nggawe film sekolah. Hito lan Sulton setuju wae. “Filme ngenani apa?” Takone Hito. “Aku durung nemu temane apa!” Jawabe Ihsan. “Sesuk wae lek mbahas, iki mau aku isih ana urusan.” Ujare Sulton. “Iya.” Jawabe Ihsan lan Hito. Sesuke bocah telu iku ngumpul ing perpustakaan sekolah kanggo ngrencanake perkara apa sing arep digawe film. Ngangge semangat kang gedhe Ihsan nglekasi omong ngenani angen-angen nggawe film. Sulton sing ora semangat ditegur karo Hito lan Ihsan. “Nyapa awakmu katon sedih” takone Ihsan. “Ora nyapa-nyapa, yen nganggo film sasi iki aku ora bisa...
Baca selengkapnya

Cerkak MURUNG PEPINGINAN

-
Gambar
MURUNG PEPINGINAN (Dening Sofi Dwi Sanita)             Amir salah siji bocah SMA ing Trenggalek, saiki Amir kelas 12. Amir kalebu ing SMA sing anaTrenggalek lewat jalur   prestasi. Amir iku bocah sing pinter ing bidang olahraga yaiku voli.   “Huh jan serem tenan iki maeng maine” Ujare Amir sawise latihan voli. Amir seneng yen wis lagi nyekel bal voli kayata perkara sing ana pikiran bisa ilang. Amir kawit cilik wis demen voli, kawit SD dheweke wis bisa melu lomba-lomba antar SD ing desane nganti lomba ing tingkat kabupaten.             “Mir Amir, mrenea sedilutwae le” Suarane ibuke Amir saka pawon.             “Wonten punapa buk, kula taksih leren buk, nembe latihan voli” Ujare Amir saka kamar sinambi rebahan ing kasur saking kesele dheweke latihan voli dina iku.     ...
Baca selengkapnya